10 cytatów z G. K. Chestertona

Chesterton to głównie mistrz groteski, humoru i paradoksu. Jednak pod przykrywką zabawnych polemik i powiedzeń kryje się głęboka myśl. Apologetyczne dzieło pisarza jest źródłem duchowych inspiracji i refleksji nad chrześcijaństwem i światem. Zachęcam do zapoznania się z niektórymi myślami wielkiego pisarza chrześcijańskiego.

  1. W sytuacji kiedy zwykły racjonalizm nie wystarcza, trzeba wznieść się ponad rozum, a nie babrać się gdzieś poniżej.
  2. Człowiek został stworzony, by wątpić w siebie, ale nie w prawdę; ten porządek rzeczy został dziś postawiony na głowie. Człowiek domaga się uznania dla tej części siebie, dla której nie powinien się spodziewać poklasku – a mianowicie własnego ja.
  3. Prawdziwi wrogowie Anglii byli zawsze wrogami Polski; lecz Polska ucierpiała dużo mocniej w tej samej bitwie, z tego prostego powodu, że przypadkiem leży na wschodzie, na samej linii frontu.
  4. Im więcej zastanawiałem się nad chrześcijaństwem, tym bardziej odkrywałem, że nie tylko ustanawia ono pewien ład, ale czyni to głównie po to, by móc wypuścić na wolność wszystko, co dobre.
  5. Głównym obiektem zainteresowania całego chrześcijaństwa jest człowiek stojący na rozdrożu. Natomiast rozległe, płytkie filozofie – wielkie syntezy bredni – zawsze traktują o epokach, ewolucji i ostatecznych rozwiązaniach.
  6. Chrześcijaństwo nie tylko nie należało do ciemnych wieków średniowiecza, ale stanowiło jedyny ich jasny element. Chrześcijaństwo było świetlistym mostem łączącym ze sobą dwie przejrzyste cywilizacje.
  7. Człowiek, utrzymujący stały kontakt z żywym Kościołem, przypomina człowieka oczekującego każdego ranka na spotkanie przy swoim stole Platona i Shakespeare'a.
  8. Aby pokochać jakąś rzecz, wystarczy sobie powiedzieć, że można ją utracić.
  9. Bóg pragnie, abyśmy uczciwie rozgrywali naszą grę.
  10. Chrześcijaństwo jest samo w sobie tak pogodne, że napełnia posiadacza pewną niemądrą skłonnością do śmiechu, którą smętni racjonaliści biorą za zwykłą bufonadę i bluźnierstwo.

Inne artykuły autora

Heretycy!

Rozproszenia na modlitwie